Pesten bestaat al erg lang en iedereen komt er wel eens mee in contact. Jammer genoeg zijn er nog altijd heel wat mensen die gepest worden. Ook Glenn Eilbracht (22) werd jarenlang gepest. Hij pende zijn verhaal neer en maakte er een website voor. Sindsdien kreeg hij al veel reacties van lotgenoten en werkten al tal van bekende Nederlanders en Vlamingen mee aan de site.

Tekst: Leigh Van den Acker / Foto: eilbracht.web-log.nl door Louterfoto

Glenn Eilbracht: "Het pesten begon in groep drie. Mijn klasgenootjes sloten mij buiten bij gym en op schoolreisjes. Ze sloten me ook op in het toilet. Niemand wilde mij in hun groepje, het leek wel of ik een besmettelijke ziekte had. Ik was anders en dat stak tegen. De jongens uit mijn klas hielden van voetbal, maar ik hield van toneel. Al snel werd ik het buitenbeentje van de klas."
 
"Naarmate ik ouder werd, verergde ook het pesten. Ik kwam thuis met blauwe plekken en schaafwonden. In groep zeven (vergelijkbaar met het vijfde leerjaar, red.) ging ik al niet meer mee op schoolreisjes. Ik zat dan wel op een andere school, maar ook daar werd ik gepest. Ook die kinderen vonden mij een apart geval en moesten niks van me hebben."

Therapie

"Van al dat gepest, werd ik ziek. Ik viel enorm veel af, kreeg hartklachten, was heel gestrest en had hoge koorts. Op school zeiden ze dat ik niet echt ziek was en me aanstelde. Ik heb zelfs therapie gevolgd, maar dat heeft niet geholpen. Ik werkte er enorm hard aan, maar zonder resultaat. Het zit gewoon niet in mij, dat "stoer" zijn."

"Ik weet nog dat er eens getrakteerd werd op negerzoenen. Een jongen vond het grappig om er eentje in mijn haar te smeren. Ik moest huilen, terwijl de hele klas zat te lachen. Niet alleen kinderen uit mijn klas pestten me. Als ik een zin uit een boek verkeerd voorlas, sloeg de meester mij met dat boek op mijn hoofd. Dat vond de klas natuurlijk heel leuk."
 
Website

"In de brugklas (eerste middelbaar, red.) gingen de pesterijen gewoon door. Bij gym werden mijn schoenen verstopt, ik werd opgesloten in het toilet en kreeg geen kans om een plaatsje in de groep te krijgen. Het jaar nadien was weer hetzelfde verhaal, maar dan met hevige scheldpartijen. En ik durfde niks terug te doen, dat vond ik erg moeilijk. De kinderen vonden altijd wel iets om me mee te pesten: kleding, uiterlijk, gedrag, houding. En zo is het al die jaren doorgegaan."
 
"Al die pesterijen brachten me op het idee om een website te maken. Ik hoop dat mijn site een steun is voor alle kinderen en jongeren die hetzelfde meemaken als ik."

Glenns website staat boordevol tips tegen pesten en weetjes over pesten. Hij verzamelde ook verschillende getuigenissen van lotgenoten. En je vindt er ook interviews met bekende Nederlanders en Vlamingen over pesten.