Elk jaar vieren we Pasen op de zondag na de eerste volle maan van de lente. Dat is dus ten vroegste op 22 maart en ten laatste op 26 april. Maar waar komt de traditie om eieren te zoeken precies vandaan?

Tekst: Katleen Tops / Foto's: Leigh Van den Acker

Eieren zoeken

Het zoeken naar eieren is een eeuwenoude traditie die eigenlijk niets met Jezus te maken heeft. Het ei is een symbool van de opstanding en is daarom ook het symbool van Pasen en de lente. Vroeger werden de eieren beschilderd in vrolijke kleurtjes. Die stonden dan voor het begin van de lente en het zonlicht dat daarbij komt kijken. De traditie om eieren te verstoppen komt van een oude gewoonte van de boeren. Zij begroeven eieren in hun akkers om de grond vruchtbaar te maken.

De paashaas

Het is niet echt duidelijk waar de paashaas vandaan komt, maar er bestaan verschillende verhalen. Een eerste zegt dat de paashaas een vogel was die iets fout had gedaan en als straf in een haas werd veranderd. Hij kon nu nog maar eens per jaar eieren leggen en moest die dan ook goed verstoppen.

Een andere verklaring is dat de haas werd gezien als een symbool voor vruchtbaarheid, omdat hij zich zo snel en gemakkelijk kan voortplanten. Een derde verklaring is dat vogels wel eens eieren legden in verlaten hazenlegers. Mensen zouden dan gedacht hebben dat het eieren van hazen waren.

Hoe vier jij Pasen?

ZAP ging de straat op en vroeg aan enkele jonge mensen hoe zij Pasen vierden als kind en of ze nu nog steeds eitjes rapen.

Sara (18)

"Elk jaar kwamen de paasklokken langs en moest ik paaseitjes gaan zoeken in de tuin. Als het regende waren ze in de keuken verstopt. Soms kreeg ik ook cadeautjes, als een Betty Spaghettipop of een stijltang. Ik geloofde niet echt in de paashaas, maar wel in de klokken. Ik heb er ook vrij lang in geloofd. Niet zo lang als in Sinterklaas, maar toch tot mijn negende of tiende. Ik vond het wel een beetje jammer dat ze niet bestonden, maar ik kreeg toch nog steeds chocolade, dus veel veranderde er niet. We vierden ook Pasen bij mijn grootouders, nu nog steeds trouwens. Daar werden vroeger ook eitjes verstopt in de tuin. Nu zijn er geen kleine kindjes meer en ligt alles op tafel. Ik ben niet katholiek opgevoed en ook niet gedoopt. Wij vierden gewoon Pasen en de paasklokken kwamen. Bij Sinterklaas was dat hetzelfde, we kregen speelgoed en chocolade. Ik wist als kind dan ook niet dat de christenen de herrijzenis van Jezus vieren."

Cedric (21)

"Bij ons werden er eitjes verstopt in de tuin. We schilderden ook leeggeblazen eieren. We kregen kleine cadeautjes van “de klokken”. Niet zo groot als de cadeaus van Sinterklaas, meestal waren het gezelschapspelletjes. Ik heb nooit echt in de klokken geloofd. Mijn ouders zeiden: “De klokken zijn geweest!” en dan “Maar wij hebben die eieren daar wel gelegd.” Ik vind het niet erg dat ik daar niet in heb geloofd. Ik geloofde natuurlijk wel in Sinterklaas. Nu krijg ik ook nog chocolade voor Pasen. Omdat ik jongere neefjes heb, verstopt onze oma nog eieren. Daar zit dan geld in. Ik kende als kind het verhaal van Pasen wel, maar wij zijn thuis niet heel erg katholiek."

Koen (20)

"De paasklokken kwamen altijd binnen bij ons. Die lagen dan overal in het rond en wij moesten ze zoeken. Ik denk dat we nu nog wel eieren zullen krijgen, maar geen cadeaus meer. Vroeger kregen we wel cadeautjes. Dat was meestal wat speelgoed, maar minder dan wanneer Sinterklaas kwam. Ik geloofde wel in de klokken van Rome. Het was nooit de paashaas die de eieren bracht, het waren de klokken. Ik weet nog dat onze papa de eitjes altijd in de luster verstopte, want daar konden wij niet aan. Ik ben echt een lange “believer” geweest. Het duurde lang voor ik wist dat de klokken niet bestonden. Als kind wist ik niet waar Pasen voor stond, maar nu natuurlijk wel."

Annelies (22)

"Vroeger zochten wij thuis paaseitjes in de tuin als het goed weer was. Als het slecht weer was, zochten we in huis. Daarna gingen we naar de familie. Daar kregen we ook chocolade, maar die was niet verstopt. We waren wel christelijk, maar ze zeiden niet echt waarvoor Pasen stond toen ik klein was. Ik heb nooit echt in de klokken geloofd. Ik vond het niet logisch dat klokken eieren zouden komen strooien en wist wel dat mijn ouders ze verstopten. Ik denk dat ik eitjes heb geraapt tot ik een jaar of twaalf was. Dat was vrij lang, omdat ik nog een jonger zusje heb. Nu krijgen we nog steeds een beetje chocolade en een wat geld met Pasen, maar de eieren worden niet meer verstopt. We hebben nooit cadeautjes gekregen van de paasklokken. Daarvoor diende Sinterklaas."