“Pukkelpop was één van de beste momenten tot nu toe”

Eind 2005 wist de Gentse band Arquettes het grote publiek te overtuigen van haar talent met een 3de plaats bij De Beloften en een finale in Het Kampioenschap van Brussel. Met hun debuutalbum ‘Wave On’ doen Mario (30), Jan (28), Koen (28) en Tine (27) er dit jaar nog een schepje bovenop. “We staan 100 procent achter onze muziek en dat zie je als we op een podium staan!”

Tekst: Evy Vercammen // Foto: Jan Matthys

Jullie spelen al jaren samen. Zijn jullie 4 handen op één buik?
Koen: We hebben elkaar leren kennen via gemeenschappelijke vrienden en dat klikte meteen erg goed. Er is nog nooit een moment geweest waarop we dachten aan stoppen.
Tine: Als enige meisje kan ik mij trouwens goed staande houden tussen al dat testosteron (lacht).

En als er liedjes gemaakt moeten worden?
Mario: We hebben een heel werkbare formule. Er is er eentje die de nummers schrijft en voor de rest proberen we wat dingen uit en werken we alles wat bij.

Waarom Arquettes?
Koen: Geen idee. We hadden gewoon een naam nodig en ik had geen zin in slechte, van de pot gerukte groepsnamen (lacht).
Jan: Het mocht ook niet met the beginnen, want zo zijn er al genoeg namen.
Koen: Ik begrijp eigenlijk nog steeds niet waarom er soms verwarring is rond onze naam. Het is toch ook Foo Fighters en niet The Foo Fighters.

Is jullie muziek meer dan een uitgegroeide hobby?
Koen: Tot nu toe is het een hobby gebleven, maar niet eentje waar ik op een bepaald moment mee begonnen ben omdat ik eens iets nieuws wou doen. Ik doe dit al heel mijn leven. Het zou dan ook mooi zijn mochten we van onze muziek ons beroep kunnen maken, maar we zijn daar vrij realistisch is. Er zijn misschien 20 beroepsmuzikanten die er goed van kunnen leven.
Jan: Het is natuurlijk wel de bedoeling dat we een zo hoog mogelijk niveau halen.

Dus ook internationaal doorbreken?
Koen: Dat mag zeker! Ik begrijp dat mensen het tof vinden om elke zondag van 2 tot 5 in hun repetitiekot covers te spelen, maar ik vind het plezanter om na te gaan hoever we met de band geraken en op welke podia we terechtkomen.

“Iedere zondag van 2 tot 5 covers spelen is fijn, maar ik vind het plezanter om na te gaan op welke podia we kunnen spelen”

Jullie hebben al op Pukkelpop. Wat doet dat met een mens?
Jan: Dat is gewoon kicken!
Tine: Voor mij is dat zeker en vast een van de beste momenten tot nu toe.

Overtreft dit de jullie optredens in zalen en cafés?
Mario: Dat vind ik niet. Die grote optredens waren super, maar mij blijft vooral ons optreden in Roeselare bij. Dat was veel kleinschaliger, maar muzikaal zat alles perfect, het publiek zat goed en de sfeer was super. Dat zijn momenten die ik koester. Ik speel veel liever in een kleinere tent waar alles goed aanvoelt dan ergens waar je voor drie man speelt en de rest om de 2 minuten achter pintjes gaat.

Gaan jullie tot het uiterste op het podium? Of kan het wel eens tegenslagen?
Jan: Soms is het niet fijn om voor weinig volk te spelen, dat kan demotiverend zijn. Maar we amuseren ons wel altijd op het podium.
Koen: Het is ook belangrijk dat je laat zien dat je daar met je volle goesting staat. Ik sta 100 procent achter onze muziek en dat zie je ook als ik op het podium sta. Bij iedereen trouwens!

Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
Mario: Koen heeft altijd de gewoonte om tijdens het laatste nummer een aanloop te nemen en het publiek in te duiken (lacht).
Koen: Jan gooit de laatste tijd ook vrij systematisch een instrument van het podium. Meestal zijn keyboard of de laptop.
Jan: Gelukkig heb ik nog nooit iemand geraakt (lacht).
Mario: Je hebt mensen die ter plaatse blijven staan als ze spelen, dat begrijp ik niet. Ik kan moeilijk blijven stilzitten en doe eigenlijk gewoon wat de muziek brengt. Je moet natuurlijk niet de ziel uit je lijf swingen tijdens een ingetogen nummer, dat zou belachelijk zijn (lacht).

Wat mogen we van jullie debuutalbum verwachten?
Koen: We hebben een heel samenhangende plaat gemaakt en daar zijn we trots op. De nummers zijn strak en je kunt duidelijk horen dat ze van eenzelfde album zijn. Liever één geluid per plaat dan zeven of acht stijlen door elkaar. Nu ja, je moet van ons ook geen ‘Gypsy Style’ verwachten natuurlijk (lacht).

Wil je kans maken op een cd van Arquettes en tickets voor de cd-voorstelling?
Surf als de bliksem naar de wedstrijdpagina van ZAP.