“13 klanten per avond, dan heb ik goed gewerkt"

Trixie (23) verdient al vijf jaar haar boterham in het Glazen Straatje in Gent. Twee avonden per week trekt ze haar stoute laarsjes aan. Zelf is ze één van de weinige Belgische meisjes die er werken. “Ik denk dat prostituees liever werken in een omgeving waar ze niet herkend worden,” vertelt Trixie. “Ikzelf trek me daar niets van aan.” Een onthullend gesprek met een jonge raamprostituee.

Tekst: Kelly Leloup

“Via een vriendin ontmoette ik een pooier. Hij stelde me voor aan een prostituee. Op die manier verdienen zag er niet slecht uit. Ik was achttien jaar toen ik als raamprostituee begon. Ik was zo jong! Ik zag mezelf in de weerspiegeling van het raam en dacht: Zie mij hier nu staan, wat is er van mij geworden? Tot ik plots al dat geld in handen kreeg. Dat was echt tof! Maar ik moest toen de helft van mijn geld aan mijn pooier afgeven. Wanneer ik op een avond 500 euro had verdiend, bedroeg mijn deel maar 250 euro. Daarmee moest ik telkens nog 125 euro betalen voor mijn raam, dus ik hield nauwelijks iets over. Daarom ben ik na twee weken op mijn eentje verdergegaan.”

Afscheidsbrief
“Toen ik de beslissing nam om in de prostitutie te stappen, woonde ik nog thuis. Ik heb mijn spullen gepakt en liet een brief achter waarin ik vertelde welk soort werk ik ging doen. Mijn ma heeft toen een week lopen huilen. Mijn ouders steunen mij natuurlijk niet in die keuze, maar ondertussen zijn ze er al wel aan gewend. Ik blijf hun dochter. Ze weten dat ik het doe om iets beter te bereiken. Ik werk momenteel 2 avonden per week. Met dat geld betaal ik mijn eten, kledij, huishuur maar ook mijn studies. Ik studeer voor gezondheidsconsulent en bedrijfsbeheer. Op school weet niemand hoe ik mijn geld verdien. Ik leg zo weinig mogelijk contacten en ga na de les meteen door.”

“Je kunt het niet vergelijken met een normale vrijpartij. Het is snel op een kwartiertje binnen en buiten”

Plasje doen
“Of ik er soms plezier aan beleef? (lacht) Ik let wel op de tijd natuurlijk. Soms is het echt wel tof. Maar vaak gebeurt dat niet. Je kunt het niet vergelijken met een normale vrijpartij. Het is snel op een kwartiertje binnen en buiten. Maar alle klanten behandelen me wel met respect. Elke klant heeft wel een specifieke wens. Uiteraard heb ik mijn grenzen. Eén van de meest bizarre verzoeken vind ik persoonlijk om voor iemand te plassen. Dat weiger ik niet, het geld is zo makkelijk verdiend. Per avond heb ik een stuk of dertien klanten. Dan heb ik goed gewerkt. De leeftijden verschillen. Ze mogen wel niet ouder dan 60 zijn (lacht). Onlangs moest ik iemands paspoort nog vragen. Hij leek een jongen van vijftien, maar was in feite al 20. Ik weiger klanten die te jong of te oud zijn, dronken zijn, er onverzorgd uitzien of een vieze lijfgeur hebben. Ik werk er nu al vijf jaar en heb een paar vaste klanten die al van in het begin komen. Soms ken ik nog steeds hun naam niet. Ooit had ik een klant met een pistool. Toen zijn tijd om was, wou hij al mijn geld en hij begon te dreigen. Maar ik liet me niet doen. Ik zei: Schiet maar, mijn geld krijg je niet!  Ik deed de deur open maar hij gooide ze weer dicht. Ik heb me toen achter mijn raam gesteld. Als hij zou schieten, zagen ze mij liggen. Gelukkig is hij na een tijd weggegaan, echte bescherming is er daar niet.”

“Ik weiger klanten die te jong of te oud zijn, dronken zijn, er onverzorgd uitzien of een vieze lijfgeur hebben”

Jaloerse vriend
“Gedurende twee jaar had ik een vriend. Hij was jaloers en we maakten dikwijls ruzie over mijn werk. Maar als we gingen winkelen was hij maar al te blij als ik mijn portefeuille bovenhaalde. Toen we gingen samenwonen is hij snel gestopt met werken. Als hij me echt graag zag zou hij gewild hebben dat ik ermee stopte. Met een job als de mijne is het beter dat je single bent. Soms mis ik een vaste relatie, maar vrijgezel zijn heeft voor mij nu nog teveel voordelen. Met het werk op zich heb ik het niet moeilijk. Ik vind het lastiger wanneer ik geen werk heb en achter het raam moet staan lonken. Vroeger stoorde ik mij daar veel minder aan en stond ik daar zelfs te dansen, nu zou ik dat niet meer durven. Ik heb het werk altijd heel graag gedaan. Maar naarmate ik ouder word, heb ik het er soms toch moeilijk mee. Ik besef nu beter dat die keuze heel wat gevolgen heeft. Ik wil andere dingen met mijn leven doen.”