Kris Poncelet (22) is student Burgerlijk Ingenieur als hij te horen krijgt dat hij chronische leukemie heeft. Twee jaar later voelt hij zich nog steeds goed, maar zijn medicatie doet haar werk niet meer en nieuwe medicijnen bieden niet veel beterschap. Zijn redding? Een geschikte stamceldonor. “In België heb je gemiddeld 50.000 donoren nodig om voor één persoon een geschikte donor te vinden. Bij mij zullen er heel wat meer nodig zijn.”
Tekst en foto: Evy Vercammen

Sloeg het nieuws in als een bom?
Absoluut. Alles is puur toevallig aan het licht gekomen toen ik last kreeg van steken in mijn borst. Omdat ik nogal hypochondrisch ben, ging ik ermee naar de dokter. Wat bleek? De pijn in mijn borst was heel onschuldig en is na enkele dagen weggegaan, maar tijdens het bloedonderzoek ontdekten ze dat er iets aan de hand was. Ik had chronische leukemie.

Zorgde je ziekte voor grote veranderingen in je leven?
“De eerste 2 jaar ging alles eigenlijk vrij goed en kon ik gewoon verdergaan met mijn normale leven. Het was natuurlijk heel beangstigend, maar de medicatie werkte goed en ik voelde mij fysiek ook in orde. Toch kreeg ik begin dit jaar slecht nieuws te horen. De medicatie deed haar werk niet meer waardoor ik moest overschakelen op andere medicijnen. Een beenmergtransplantatie is de volgende stap.”

Je moest dus op zoek naar een donor?
“Inderdaad. En dat is niet gemakkelijk! In België heb je gemiddeld 50.000 donoren nodig om voor één persoon een geschikte donor te vinden. Bij mij zullen er heel wat meer nodig zijn aangezien ik een zeldzaam type stamcel heb. Toen bleek dat er momenteel geen donor voor mij is, sloeg ik in paniek. Als niemand een donor vond, moest ik er zelf maar eentje zoeken.”

Hoe heb je dat aangepakt?
“Ik heb zoveel mogelijk informatie opgezocht en ben aan het werk gegaan. Dat begon heel klein door aan vrienden en familie te vragen of ze donor wilden worden en of ze dat ook aan hun kennissen wilden vragen. Stilletjes aan is dat uitgegroeid tot acties in samenwerking met het Rode Kruis en heb ik een eigen website: www.kriswilleven.be”

“Als niemand een donor vindt, moet ik er zelf maar één vinden”

Vanwaar haal jij de tijd en energie om daar zo mee bezig te zijn?
“Toen ik te horen kreeg dat ik waarschijnlijk een beenmergtransplantatie nodig zou hebben, ben ik gestopt met mijn studies. Ik was er toen nog van overtuigd dat we vrij snel een donor zouden vinden, daarom wou ik nog wat tijd om zoveel mogelijk leuke dingen doen met vrienden en familie. Maar toen bleek dat ze geen donor vonden had ik dus heel wat vrije tijd om mij daar mee bezig te houden.”

Is dat niet te zwaar?
“Als het te druk wordt, doe ik het gewoon wat rustiger aan. Ik voel mij tot nu toe gelukkig nog altijd goed, ik heb zelfs tijd gevonden om terug te sporten. Ondanks mijn ziekte is mijn conditie nog nooit zo goed geweest, denk ik.”

Als je een donor vind, stop je dan met je actie?
“Ik wil vooral voor mezelf een donor vinden, maar ik heb ook ontdekt dat er heel wat misverstanden over stamceldonatie de ronde doen. Die wil ik de wereld uit helpen! Ieder jaar krijgen 100 mensen te horen dat ze geen donor vinden, terwijl er misschien mogelijke donors rondlopen die hen kunnen helpen.”

"Ik heb ontdekt dat er heel wat misverstanden over stamceldonatie de ronde doen"

Kan het nog steeds foutlopen als je een match hebt gevonden?
“Een stamceltransplantatie altijd risicovol omdat je stamcellen verantwoordelijk zijn voor je immuunsysteem. Tijdens de operatie vernietigen ze je oude stamcellen, wat betekent dat je eventjes geen immuunsysteem meer hebt en je voortdurend in clean rooms  moet zitten. Los van het feit of het uiteindelijk werkt of niet is het helemaal geen fijne periode.”

Hoe kijk je naar de toekomst?
“Ik hoop dat mijn medicatie blijft werken, al is het maar enkele jaren. Misschien hebben ze tegen die tijd al een alternatieve oplossing of duikt er een geschikte donor op. Tijd is voor mij veel waard!”

Stamceldonor worden? Dat gaat als volgt!
Iedereen tussen 18 en 50 jaar komt in aanmerking.
- meld je aan op www.stamceldonor.be en vul de vragenlijst in
- je wordt gecontacteerd voor een bloedstaal en je wordt opgenomen in de databank

Zolang er geen match gevonden is, blijft het gewoon bij een staaltje geven. Kom je toch in aanmerking voor een donatie, dan staat je het volgende te wachten:
- je ondergaat een medische controle, want gezond zijn is belangrijk
- je krijgt een week lang 2 spuitjes per dag die het aantal stamcellen in je bloed vergroot
- het bloed wordt afgetapt via je ene arm, de stamcellen worden eruit gehaald en het overgebleven bloed gaat terug naar je andere arm

Meer info? www.stamceldonor.be