"Je hoeft je voor niets of niemand te schamen, je bent wie je bent”  

Bart Verbeeck (22) uit Mechelen kreeg op 26 oktober 2009 te horen dat hij terminaal ziek is. “Ik heb besloten om de laatste maanden van mijn leven niet stil te zitten,” vertelt Bart ons enthousiast. “Samen met mijn broer Joris heb ik een Facebookgroep opgericht Bart’s weg om anderen te inspireren en positiever te leven!” Na een aangrijpend gesprek bij hem thuis is, ondanks zijn lange lijdensweg, één ding duidelijk: Bart is ook voor ons een grote inspiratiebron.

Tekst: Lobke Gielkens / Foto: Sarah Van den Elsken 

“Ik was net 16 geworden toen ik last begon te krijgen van een bultje ter hoogte van mijn linkerborstkas dat altijd maar groter en groter werd. Geen enkele dokter wist wat er scheelde. Maar op 22 juli 2003 ging ik voor een biopsie naar het UZ in Leuven waar ik te horen kreeg dat ik kanker had. Vlak erna kreeg ik al mijn eerste chemokuur. Vier keer heb ik dit moeten ondergaan. En daarna werd er een deel van mijn borstbeen afgezaagd, tweeënhalve ribben werden weggenomen en er werd een prothese aangebracht. Daarna heb ik nog eens chemo moeten ondergaan om zeker te zijn dat alle tumorcellen weg waren. Dit ben ik met succes doorgekomen, ik werd genezen verklaard en ik heb mijn 4^de middelbaar nog met succes kunnen afronden.”

Bart zat met de beperkingen die hij had opnieuw vol levenslust tot er twee jaar later opnieuw tumoren werden vastgesteld, deze keer in zijn rechterlong. “We zijn toen onmiddellijk terug gestart met zware chemotherapie en mijn middenkwab van mijn longen werd weggenomen. Ik werd toen weer heel even genezen verklaard en kon een beetje later als werkstudent beginnen werken,” vertelt Bart.

Maar een jaar later ging Bart terug op controle en er werd opnieuw kanker vastgesteld, deze keer in zijn heupstreek. “Opnieuw wordt er gestart met chemo,” zegt Bart. “Maar mijn lichaam kon maar 7 sessies aan, meer was fysisch niet mogelijk. Dit was een zeer moeilijke periode voor mij, zowel mentaal als fysiek. Toch probeer ik mij erdoor te slagen, want ik weet dat dit mijn laatste kans zou zijn. Maar opnieuw overwin ik de kanker en nu kan ik zelfs beginnen te werken in de Nekker te Mechelen.”

Tot het noodlot opnieuw toeslaat, 26 oktober 2009 gebeurt het voor de 4^de keer, maar dit keer is het onverbiddelijk: terminale kanker. “Ik krijg nu een lichte chemokuur, want de dokters vertelden me dat er niet veel meer aan te doen is. De chemo zou moeten volstaan om de mijn leven nog zeker 6 maanden te rekken, maar het is niet meer te genezen.”

“Zelf vind ik het niet zo erg. Ik heb veel meer moeite als ik de mensen rondom mij zie afzien”  

Ben je niet ongelooflijk boos Bart?

Nee, ik heb altijd geprobeerd om positief te blijven leven, ik heb het geaccepteerd en ik moet erdoor. Voor mijzelf vind ik het eigenlijk niet zo erg, ik heb mij erbij neergelegd, ik heb veel meer moeite als ik mijn familie en vrienden rondom mij zie afzien.

Ondertussen zijn we al met meer dan 15 000 mensen je verhaal online aan volgen via je Facebookblog Bart’s weg.

Dat het er 15 000 zijn kan mij eigenlijk niet veel schelen. Als ik al één persoon van die 15 000 kan inspireren, ben ik al blij. Ik ben hiermee begonnen een aantal dagen nadat ik terminaal verklaard was en de bedoeling is om een inspiratiebron voor andere mensen te zijn. Als ik van iets negatiefs iets positiefs heb gemaakt, dan is mijn doel bereikt.

Sinds kort geef je ook lezingen in verschillende scholen. Waarom doe je dit?

Jongeren moeten jongeren inspireren. En als ik met mijn voordrachten over mijn ziekte erin kan slagen om leerlingen dingen te laten relativeren, dan is mijn missie volbracht. Ik wil ook laten zien aan jongeren dat je bent wie je bent en dat je jezelf voor niets of niemand moet schamen.

Welke dromen wil je zeker nog waarmaken?

Een aantal vrienden hadden het idee om een benefietconcert te organiseren om me zo naar de USA te kunnen laten gaan. Ik vond dit een zeer mooi initiatief, maar kon het niet aannemen. Hoewel het een heel grote droom van mij is om eens naar de USA te reizen heb ik nog een veel grotere droom, ervoor zorgen dat kinderen in de toekomst niet dezelfde lijdensweg als ik moeten ondergaan. En om mijn droom vorm te geven heb ik de vzw Bart’s Weg opgericht waarvan de opbrengst integraal naar kankeronderzoek gaat. En naar het Coca Cola Museum in Atlanta ga ik sowieso nog! Ondertussen blijf ik genieten van de kleine dingen in het leven, zo kan ik enorm genieten van een cola met een lekkere cheeseburger.

 Lees het verhaal van Bart Verbeeck via Facebookgroep ‘Bart’s Weg’

15 000 volgers heeft de Facebookgroep van Bart al. Draag je steentje bij! Maak jou en je vrienden lid van de groep en help Bart

mee de positieve boodschap te verspreiden.

En noteer dit alvast in je agenda:

De vzw Bart’s Weg organiseert op 15 mei 2010 een familiedag waar genieten centraal staat, daarna is er ook een fuif in Perron M.

Dit om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor kankeronderzoek.  Meer info? www.bartsweg.be

Tags: kanker, kankerpatiënt, terminaal, benefietconcert