“We leggen onze fans graag in de watten”

“Eénvoudiger en intiemer”, zo omschrijft de sympathieke frontman Klaas Delrue de theatertour van Yevgueni. Met al twee gouden platen en een derde op komst voor het album ‘We zijn hier nu toch’ kun je zeggen dat de jongens een gevestigde waarde zijn. Nu lijkt ook Nederland te vallen voor de Nederlandstalige muziek van Yevgueni. Of zijn het de charmes van Klaas Delrue die het doen? “We nemen onze fans mee op veroveringstocht!”

Tekst : Lorenz Vercauteren-Seghers / Foto: Koen Bauters

Hi Klaas, waarom zoeken jullie de theaters op?
Dat komt omdat we heel wat verschillende soorten nummers hebben. Op festivalpodia pakken we uit met vooral uptempo rocknummers, maar onze intieme nummers zouden daar het geroezemoes niet overstijgen. Die nummers kunnen wel een publiek in een theaterzaal betoveren. Soms maken we die nummers zelfs nog eenvoudiger en intiemer.

Verschilt het dan om voor een zittend of een rechtstaand publiek te spelen?
Ja, dat is een wereld van verschil. Een festivalpubliek verdraagt geen stiltes waardoor we onze nummers snel na elkaar moeten spelen om de sfeer er in te houden. In het theater kunnen we drie trage nummers achter elkaar spelen tot je een speld kan horen vallen. Maar het publiek vragen om in hun handen te klappen tot ze willen rechtstaan is mogelijk. Heerlijk die afwisseling.

Jullie lijken jullie fans goed te soigneren. Zo bied je hen een uitstap naar Amsterdam aan.
Dat klopt! Wij hebben het voordeel dat je zowel voor als tegen onze muziek kan zijn. Maar als mensen van onze muziekstijl houden, blijven ze verkocht. Daarom hebben we heel veel te danken aan onze fans. We leggen ze graag in de watten en zoeken direct contact. Daarom nemen we ze mee op veroveringstocht in Nederland. Tijdens het concert waar we ons album voorstellen, staan zij garant voor de sfeer. ‘Join the fanclub’ zou ik zeggen.

Overleven jullie als Nederlandstalige band door jullie trouwe fans?
Ja, we merken dat we stilaan een gevestigde waarde zijn. Dit hebben we te danken aan mensen die underground zaten te wachten op dit soort muziek. Het moeilijkste is om de media te overtuigen, want die zitten meestal niet op zo’n scene te wachten.

Vind jij dat radiozenders een verplicht aantal Nederlandstalige liedjes moet draaien?
Nee, als er geen goede Nederlandstalige muziek op de markt is, vind ik niet dat de radiozenders verplicht moeten zijn om ze te draaien. Gelukkig zijn er sinds Flip Kowlier steeds meer goede Nederlandstalige nummers op de markt waardoor we niet meer moeten onderdoen voor Engelstalige muziek. In Frankrijk moeten de radiozenders een groot aantal Franstalige nummers draaien en daar luisteren onze zuiderburen met een glimlach naar. Dat zou hier toch ook kunnen zonder quota?

Ervaar je dan dat mensen Nederlandstalige muziek als minderwaardig beschouwen?
Ja, maar dat zit in de hoofden van mensen. Nederlandstalige muziek komt simpeler en meer achterhaalt over dan Absynthe Minded of dEUS, maar dat is het niet. Als je de teksten van Engelstalige liedjes gaat ontleden, blijven die vaak minder overeind staan dan Nederlandstalige teksten. Iemand die in het Nederlands schrijft zal sneller door hebben dat hij nonsens aan het verkopen is. Engelstalige nummers kunnen goed klinken maar nergens op slaan. Het Engels accent is niet gemakkelijk omdat je vaak Belgisch klinkt.

Engelstalige nummers kunnen goed klinken maar nergens op slaan

Je mooie teksten zijn inderdaad niet simplistisch. Je slaagt erin moeilijke maatschappelijke thema’s op een muzikale manier te brengen en ze zijn vaak autobiografisch. Is het moeilijk om persoonlijke nummers keer na keer live te brengen?
Ik bouw daar een veiligheid in. De teksten bevatten enkele regels die niet over mijn leven gaan, waardoor ik geen problemen heb om het nummer keer na keer live te brengen. ‘Oud en Versleten’ was bijvoorbeeld gebaseerd op mijn dementerende grootouders. Ik schreef de tekst nogal hard en simplistisch omdat ik als 25-jarige nogal opstandig was. Nu ik wat ouder ben, is het vrij moeilijk om zo een nummer live te zingen.

Welk Yevgueni-nummer moet de ZAP-lezer zeker beluisteren?
Hmm, Daar zit je dan (Robbie III) en ‘t zal wel niet mogen, vinden we één van onze beste nummers. De bekendste zijn natuurlijk Manzijn en Als ze lacht. Check it out!