“Ik kon mijn huur zelfs niet meer betalen”

Over schulden moet je je niet schamen, zolang je ze maar netjes terug betaalt. Zo denkt ook Kelly M. (24) uit Antwerpen. Haar schuld bedroeg ‘maar’ 1.000 euro, toch duurde het twee jaar voor die weggewerkt was. Nu Kelly uitkijkt naar de trouwpartij met haar vriendin Shirley, stelt ze het goed. Alleen een job zou haar leven nog iets comfortabeler maken.

Hoe ben je in de schulden geraakt?

Op mijn zestiende stopte ik met school en begon ik te werken. Tot mijn 21ste woonde ik samen. Toen die me verliet, begon het slechter te gaan omdat ik plots voor de huur alleen moest instaan. Het probleem was dat ik poetswerk deed via dienstencheques. Ik werd per week betaald, maar het durfde al wel eens voorvallen dat mensen ‘s morgens nog belden om te zeggen dat ik niet moest komen kuisen. Voor die dagen kreeg ik dus geen loon. Ook had ik problemen om voor die dag stempelgeld te krijgen. En zo begon het dat ik te weinig geld had. Rekeningen zoals van de gsm en van internet liet ik wel eens liggen. Omdat een dak boven je hoofd toch nog belangrijker is, ging mijn huishuur voor. Maar op de duur kon ik de huur zelfs niet meer betalen.

Tot welke oplossing ben je gekomen?

Ik ben dan bij een bank 1.000 euro gaan lenen. Dat lijkt niet veel, maar uiteindelijk deed ik er bijna twee jaar over om die schuld terug betaald te krijgen. 50 euro per maand afstaan, kan echt wel veel zijn.

Heb je bij vrienden aangeklopt?

Neen, ik heb nooit bij vrienden geleend. Shirley betaalde wel eens een rekening als ik niet toekwam, en omgekeerde gebeurde dat ook wel eens. Lenen aan vrienden doe ik wel, toch aan degene van wie ik weet dat ik mijn geleende 20 euro ga terug krijgen. Ik vind het goed dat ik dat kan doen voor mensen die tekort hebben, zodat ze toch eten kunnen kopen. Want ik weet wat het is. Zelf ben ik indertijd bij mijn ouders moeten gaan aankloppen. De laatste week van de maand had ik geen geld meer. Bij mijn ouders kreeg ik geen centjes, maar wel eten en een voedselpakket voor de dagen erna.

Jij bent intussen al een jaar werkloos. Zoek je hard naar werk?

In het begin zocht ik vooral een job als callcentermedewerker maar al snel begon ik in alle sectoren te zoeken. Per week heb ik meestal toch twee sollicitaties, maar tot hiertoe kom ik dus nergens voor in aanmerking. In het begin was ik nog niet lang genoeg werkloos, en nu precies al te lang. Nu besef ik goed genoeg dat als je een job hebt, je die moet blijven houden, ook al doe je het niet graag. Mijn vriendin Shirley was ook een jaar werkloos voor ze haar bij de groendienst hebben aangenomen. Dat is een voorwaarde om bij de stad te mogen gaan

werken. Nu kom ik daarvoor ook in aanmerking.

“We kunnen ons eindelijk een concert of uitstapje permitteren”

Shirley heeft ook haar schulden terugbetaald. Gaat het nu stukken beter met jullie?

Als alleenstaande krijg ik 900 euro stempelgeld, Shirley heeft uiteraard wat meer omdat ze werkt. We blijven nog even apart wonen en komen zo wel rond met ons geld. We kunnen ons zelfs een uitstapje of een concert permitteren. Dan zeggen we tegen elkaar: twee jaar geleden was het niet waar geweest. Nu sparen we ook voor iets vooraleer we het kopen. Zo kocht Shirley onlangs een laptop. We zullen ook nooit nog zomaar geld gaan lenen. Misschien ooit nog wel eens voor een huis, want dat is onze droom. Maar eerst kijken we uit naar onze trouw.

Het Vlaams Centrum Schuldbemiddeling startte een preventiecampagne voor jongeren die bijna op eigen benen komen te staan. Het doel is om hen bewust te maken van de gevaren van overmatige schuldenlast. De campagne zelf werd mee ontwikkeld door jongeren die geconfronteerd werden of zijn met het probleem. Er werd een kortfilm en een website gemaakt met hun getuigenissen. De film kan je bekijken op www.budgetsurvivalkids.be. Meer info over het project op www.centrumschuldbemiddeling.be/preventie.