Als Gabriel Rios al met een verslaving kampt, dan heet die: muziek. “Ook al zit ik niet op mijn gitaar te tokkelen, dan nog inspireren en voeden ervaringen onbewust de songs die ik maak. In mijn hoofd zwijgt de muziek nooit”, vertelt hij.

Tekst: Gunter Jacobs

Gabriel Rios, bekend van hits als ‘Broad Daylight’, ‘Angelhead’ en het recente ‘Dauphine’, leeft tegenwoordig met het ene been in Vlaanderen en het andere in New York. “Dat voelt best vreemd, maar zo heb ik het gewild”, zegt hij.

Ben je om artistieke of om persoonlijke redenen verhuisd?
“Dat loopt bij mij door elkaar. Na 14 jaar België was het belangrijk dat ik nieuwe uitdagingen zocht. Hier heb ik een carrière en mensen die in mijn muziek geïnteresseerd zijn. In New York kent niemand mij en moet ik opnieuw een publiek voor mij winnen. Daar geniet ik van. Mijn lichaam vertelde me dat ik daar aan toe was. Als ik nu weer eens in België kom, bekijk ik alles van op een afstand. Zeer verfrissend.”

Je verliet op je zeventiende je geboorteland Puerto Rico en belandde, omwille van een liefje, in Gent. Nu betrek je een eenkamerflat in China Town, New York. Hoe leef je daar?
“Op zoek naar een stek in New York verzeil je waar je nog iets betaalbaar vindt. Ik woon in een zeer Chinese straat, midden in een geweldige buurt vlak bij de Puertoricaanse en joodse wijk, vol leuke restaurants en met een joodse kleermaker die me al in zijn winkel heeft gelokt en een pak heeft aangepraat. Ik spreek er meer Spaans dan Engels. Ginder komen mijn Amerikaanse en Latin kant naar buiten. Ik ben er veel socialer dan hier.”

“In mijn hoofd zwijgt de muziek nooit ”

Welke plaats neemt je muziek daar in?
“In mijn hoofd zwijgt de muziek nooit. Zelfs al zit ik niet op mijn gitaar te tokkelen, dan nog inspireren en voeden ervaringen in New York onbewust de songs die ik maak. Ik maak geen onderscheid tussen songs componeren en door de stad wandelen. Ik weet dat alles naar hetzelfde leidt. Ik sta doorgaans vroeg op, ontbijt en ga langs een fantastische gym die ik heb ontdekt. Daar ga ik 3 keer per week boksen, bij een oude trainer met gouden tanden. Ook dat beïnvloedt mijn muziek. Boksen is een zeer ritmische sport. Ik heb fysieke activiteit nodig, anders word ik gek. Sporten helpt me om mijn hoofd leeg te maken.”

Je nieuwe cd ‘The Dangerous Return’ klinkt heel anders dan alles wat je eerder hebt gemaakt. Uitgekeken op Latin Pop?
“Hoezeer mijn hart daar ook in blijft liggen, ik voel geen enkele drang om dat vroegere werk te herbeluisteren. Niet dat ik elke keer noodzakelijk wil veranderen. Met Jef Neve en Kobe Proesmans speel ik nu bijvoorbeeld enkele stokoude Puertoricaanse liedjes. Ik hou nog steeds van Latin ritmes. Alleen horen die bij een bepaalde periode in mijn leven. Als ik ooit nog een plaat met Spaanstalige songs maak, wil ik dat die op een meer organische manier aansluit bij waar ik vandaan kom. Misschien verhuis ik daarvoor volgend jaar wel terug naar Puerto Rico.”

Gabriel Rios toert nog tot 22 januari door Vlaanderen. De cd ‘The Dangerous Return’ is uit bij PIAS. www.gabrielrios.com