Bram* (21) was twaalf toen hij voor het eerst met wiet begon. Op zijn veertiende had hij de smaak volledig te pakken en toen hij vijftien was, stak hij iedere dag de ene joint na de andere op. Ook van de drank kon hij niet afblijven. Op school alleen al dronk hij twee liter alcohol per dag en was hij het grootste deel van de tijd weg van de wereld. Toen hij enkele jaren later met cocaïne begon te experimenteren, besefte Bram dat hij verkeerd bezig was. “Ik realiseerde mij maar al te goed dat het zo niet meer verder kon. Daarom zocht ik hulp bij een psycholoog.” Tekst: Evy Vercammen / Foto: Flickr

Waarom ben je met drugs en alcohol begonnen?
“De meeste mensen denken dat ik ermee begonnen ben omwille van mijn vrienden, maar dat klopt niet. Ik was gewoon nieuwsgierig en wou het eens proberen. Daardoor ging ik de foute mensen opzoeken.”

Je was vaak dronken en stoned. Werd daar op school nooit iets van gezegd?
“Ik zat op een redelijk vrije school waar dat op de een of andere manier werd getolereerd. Ze stuurden mij ook nooit uit de les of van school. Natuurlijk werd mijn gedrag aangehaald tijdens evaluaties, maar dat waren eerder waarschuwingen.”

Hoe is het allemaal zo ver kunnen komen?
“Het is allemaal serieus bergaf gegaan toen ik afstudeerde aan het middelbaar en dacht aan verder studeren. Ik kwam terecht in een totaal andere omgeving waar ook een heel andere sfeer hing. Mijn alcohol- en druggebruik werd totaal niet getolereerd waardoor ik steeds vaker thuis bleef en steeds meer gebruikte. School interesseerde mij niet meer.”

Heeft het lang geduurd voor je doorhad dat je verslaafd was?
“Het begon pas door te dringen toen ik met sterkere dingen experimenteerde. Cocaïne, LSD, Paddo’s… Ik heb het allemaal geprobeerd. Dat was voor mij een signaal dat het anders moest. Ik realiseerde mij maar al te goed dat het zo niet verder kon.”

"Ik gebruikte negen maanden lang geen drugs, maar zag het plots niet meer zitten"

Naar een ontwenningscentrum gaan was de volgende stap?
“Neen, dat wou ik niet. Ik heb wel hulp gezocht bij een psycholoog. Ik probeerde namelijk al maanden van alles af te blijven, maar werd daar erg depressief van. Fysiek had ik niet veel last van het afkicken, maar mentaal had ik het erg zwaar.”

Hoe uitte zich dat?
“Negen maanden lang gebruikte ik niets meer, maar toen zag ik het plots niet meer zitten. Op dat moment ben ik bij alle apothekers in de buurt langs geweest en heb ik zoveel mogelijk pijnstillers gekocht. Ik schreef een briefje aan mijn ouders, slikte alle pillen door met alcohol en sneed mijn polsen over.”

Het afkicken was je te veel geworden?
“Inderdaad. Met als gevolg dat ik twee weken lang op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis heb gelegen. De eerste dagen moest ik recupereren van de overdosis pijnstillers, maar nadien heb ik vaak gesprekken gehad met psychiaters. Dat was heel lastig en emotioneel, want je werd met je neus op de feiten gedrukt.”

Heb je daar veel aan gehad?
“Toch wel. Ze deden mij terug geloven in mezelf en mijn leven. Bovendien lag ik op de kamer met heel wat andere verslaafden. De gesprekken die ik met die mensen had, deden mijn ogen ook opengaan.”

Wat was voor jou het moeilijkste moment?
“Vooral toegeven aan mezelf dat ik een probleem had. Zeker omdat ik het nadien ook aan mijn ouders moest vertellen. Ze waren ook de enige binnen de familie die ervan wisten. Toen ik in het ziekenhuis belandde, kwam iedereen het te weten natuurlijk. Op zich vond ik dat niet erg. Maar het is echt niet fijn als je nadien naar een familiefeest gaat en er hangt een genante stilte in de lucht als je de kamer binnenkomt.”

Had niemand door dat er iets mis was?
“Ik had me naar het einde toe helemaal afgezonderd. Ik kwam amper buiten. Ook mijn ouders hadden niets door. Ze merkten wel dat het niet zo goed met mij ging, maar ze dachten aanvankelijk dat ik last had van een depressie. Meestal ging ik meteen naar mijn kamer als ik high of zat was. Ze zagen mij ook nooit thuiskomen.”

“Ik bracht twee weken door op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis”

Had je tijdens het afkicken vaak het gevoel dat je zou hervallen?
“Niet echt. Maar ja, ik had ook meteen drastische beslissingen genomen. Het contact met mijn vrienden heb ik van de ene dag op de andere gewoon verbroken. Dat was lastig, maar er was geen andere optie. Als ik dat niet had gedaan, dan was ik sowieso hervallen. Ze zouden me voortdurend drank en wiet hebben aangeboden.”

Heb je het er nu nog altijd moeilijk mee?
“Absoluut. Als ze mij iets aanbieden heb ik nog altijd moeite om nee te zeggen. Het blijft gewoon lastig. Zoiets draag je je hele leven met je mee.”

* Omdat Bram liever anoniem bleef, werd er een schuilnaam en een andere foto gebruikt

Hou je druggebruik onder controle!
Je wil minderen of gewoonweg helemaal stoppen? Hieronder enkele tips:
- Hou een dagboek bij. Op die manier weet je duidelijk wanneer je gebruikt.
- Zoek andere manieren om plezier te maken. Sluit je zeker niet op omdat je vaak gebruikt als je uitgaat
- Vermijd valkuilen. Ga vrienden en situaties uit de weg die je sterk doen denken aan gebruik. Let op: stress, herinneringen, dromen en geuren veroorzaken ook reacties.
- Zoek hulp. Je kan ook zonder hulp van buitenaf aan de slag gaan. Zelfs via het internet.

Meer info? Surf naar www.druglijn.be, www.partywise.be of www.hoeveelisteveel.be