Naast zanger van Das Pop en bijna-Slimste Mens ter Wereld is Bent Van Looy ook een heuse globetrotter. “Vorig jaar leefde ik echt uit mijn koffer. Nu pak ik die al eens twee dagen uit,” vertelt hij.

Tekst: Gunter Jacobs / Foto: rechtenvrij

"Veel reizen opent je blik enorm"

Das Pop is een groep zonder grenzen. Voor de nieuwe, vierde cd ‘The Game’ trok het viertal naar Hoboken, New Jersey en de Bahamas.

We wilden graag met Terry Manning werken. Die technicus kende een goede studio in Hoboken, New Jersey waar wij tevens op de zolder konden slapen. Na wat rekenen bleek dat absoluut geen extravagante kost. Hetzelfde voor de Bahamas. Het is meer inspirerend om daar te mixen dan in je eigen achtertuin. Die achtertuin ken je, ginder krijg je misschien nieuwe inzichten. Of inzinkingen… (lacht) Door die samenloop van omstandigheden hebben we nu nog meer airmiles, maar dat is niet zo erg.

Jij woont officieel in Parijs, de Nieuw-Zeelandse drummer Matt Eccles verhuisde naar Brussel, bassist Niek Meul naar Stockholm en gitarist Reinhard Vanbergen bleef in Gent. In hoeverre is Das Pop nog een Belgische groep?

Niet. Dat mag ook het uitgangspunt niet zijn. Of je moet platen maken zoals Bart Peeters, in het Nederlands en over de wereld in het dorp. Dat heeft ook zijn poëzie, maar zo is Das Pop helemaal niet. Ik woon een beetje overal, maar al mijn boeken staan in Parijs.

Draagt dat internationale karakter iets bij tot de groep?

Zeker. Dat opent onze blik enorm. Wij hebben tien jaar onder de kerktoren in Gent gewoond en dag en nacht gewerkt, bijna in hetzelfde huis. Dat was heel belangrijk om een band te smeden en Das Pop te vormen. Maar op een gegeven moment is het ook goed om alles open te gooien en te kijken wat er daarbuiten is, zonder de essentie uit het oog te verliezen. Voor Das Pop heeft die uitzwermactie enorm goede creatieve gevolgen gehad. Als we elkaar nu op verplaatsing zien, zoals in Nieks studio in Stockholm, werken we gerichter en intenser.

“Vorig jaar heb ik maar 21 dagen thuis geslapen, toen heb ik beseft dat het belangrijk is om een basis te hebben waar je af en toe naartoe kan om je op te laden”

In hoeverre leid jij een nomadenbestaan?

Ik heb het uitgerekend en dat was heel confronterend; in 2010 ben ik welgeteld 21 dagen thuis geweest. Bijna iedere avond sliep ik ergens anders. Daar heb ik erg van genoten, maar door al dat logeren was ik een schim van mezelf geworden en helemaal leeg geraakt. Toen heb ik wel beseft dat het belangrijk is om een basis te hebben waar je af en toe naartoe kan om je op te laden. Nu zie ik in dat het geen schande is om eens een dag of vier op dezelfde plaats te blijven, ’s morgens naar de bakker te gaan, ’s avonds te koken en dat soort dingen. Vorig jaar waren er veel te weinig van dat soort momenten. Daarna heb ik natuurlijk weer veel zin om uit te vliegen.

Onder meer in Groot-Brittannië heeft Das Pop al uitgebreid getoerd en zelfs enkele radiohits gescoord. Wat betekent de groep buiten België?

In mei komt onze nieuwe plaat ook in Japan uit. Daar heeft de vorige goed gewerkt en zijn we al geweest. ‘Underground’ is er gedurende twee maanden de meest gedraaide single geweest, meer nog dan die van Christina Aguilera en Michael Jackson. In de landen waar we al geweest zijn, doen we verder. Waar we nog niet geweest zijn, gaan we beginnen. Het wordt weer een lange reis.

De cd ‘The Game’ is uit bij EMI.