The Seldom Seen Kid heeft van Elbow een van Engelands populairste rockgroepen gemaakt. De nieuwe cd build a rocket boys! brengt het vijftal deze zomer voor de derde keer naar Rock Werchter. “Muziek maken is inmiddels even vanzelfsprekend als ontbijten. Dat hoort bij ons dagelijks leven”, vertelt zanger Guy Garvey.

Tekst: Gunter Jacobs / Foto: Universal Music

Voor veel Belgische artiesten blijft een internationale carrière een onvervulde droom. Voor Britse groepen lijkt dat vanzelfsprekend. Hoe pak je zoiets aan?
GUY GARVEY: “Reizen hoorde van meet af aan bij onze ambitie. Voor onze eerste optredens buiten Groot-Brittannië waren we niet eens gevraagd. We hadden zelf een tournee in Frankrijk opgezet. Toen waren we nog piepjong. We beseffen al te goed dat de muziek die wij binnenskamers maken, ons over de hele wereld brengt. Dankzij Elbow hebben we Cuba en IJsland gezien. Zonder groep zou ik die landen mogelijk nooit hebben bezocht. Dat we door het vele toeren steden als Brussel en Parijs beter heb leren kennen, geeft me een fijn gevoel.”

Elbow breekt nu pas echt door. Hoe moeilijk of makkelijk is dat gegaan?
GUY GARVEY: “Ik wil niet, zoals veel artiesten doen, laten uitschijnen dat dit een struggle is geweest. Het is echt wel werken, maar in een fijne omgeving. Iemand die er een shift van twaalf uur in McDonald’s op heeft zitten, heeft harder gewerkt dan wij in de voorbije twintig jaar. Zolang ik dit met mijn beste vrienden kan doen, klaag ik niet.”

‘Het succes van The Seldom Seen Kid gaf ons zelfvertrouwen’, bekende je. Had je dat nodig?
GUY GARVEY: “Bij veel groepen gaat succes ten koste van hun artistieke integriteit. Wij hebben nooit geprobeerd een radiovriendelijke hit te schrijven. Elbow is een albumgroep. Wij maken muziek die eerlijk, toegankelijk en hopelijk ook tijdloos is. De muziek is ons dierbaar maar niet zozeer dat we die in onze schuif willen bewaren. We investeren er veel van onszelf in en willen niets liever dan dat zoveel mogelijk mensen er ook iets uit halen. Ondertussen hoort muziek maken bij ons dagelijks leven. Dat is net zo vanzelfsprekend als ontbijten. Ik weet niet of we nog wel op dit grote succes hadden gehoopt. We waren tevreden met het niveau dat hadden bereikt.”

Op de nieuwe cd build a rocket boys! graaf je in jeugdherinneringen. Wat voor tiener was jij?
GUY GARVEY: “Niet zo’n vrolijke. Ik was prikkelbaar en humeurig. De groep heeft me doen inzien hoe onaangenaam ik was als ik me opgefokt en knorrig gedroeg. Ik zou me beter herpakken, wilde ik niet worden ineengeramd. Ik zie me daar nog staan als zestienjarige. Ik was de drummer maar wilde de zanger zijn. Geen noot konden we juist spelen. We waren erbarmelijk slecht, maar zaten ten minste in een groep. Aanvankelijk ging het er ons vooral om optredens én meisjes te kunnen versieren. We deelden onze liefde voor muziek en vonden ons bevoorrecht dat we dat konden doen. In een groep zitten, gaf me een nieuwe familie en een doel. In die jaren maak je vrienden voor het leven. Dan sta je liever met hen in de kou een sigaret te delen dan warm thuis te zitten. Ook al brengen die vrienden je mogelijk op het slechte pad, zonder hen ben je niets. Als ik nu op straat rondhangende jongeren passeer, zie ik geen potentiële criminelen maar komen die warme herinneringen weer boven.”

Elbow concerteert 2 juli op Rock Werchter. De cd build a rocket boys! is uit bij Fiction/Universal.
www.elbow.co.uk