“Wij maken mensen op een indirecte manier gelukkig”

Zijn filosofiestudies vallen Johannes Genard zwaar. Niet omdat hij ze niet zou aankunnen, wel omdat steeds meer van zijn tijd en aandacht wordt opgeslorpt door School is Cool, de meer dan beloftevolle groep die hij aanvoert.
Tekst: Gunter Jacobs

Het cliché wil dat muziek een uitlaatklep is. Wat betekent School is Cool voor jou?
JOHANNES GENARD: “Als ik geen muziek kan maken, word ik heel geïrriteerd en slecht gezind. Heb ik op vakantie mijn gitaar niet mee, dan word ik heel lastig. Ik kan niets anders zo goed als muziek maken. Daarom ben ik heel blij dat <i> School is Cool <i> er is. Dit is geen hobby, maar de belangrijkste bezigheid en een zingeving in mijn leven. Eigenlijk ben ik helemaal niet zo sociaal of extravert. Maar ik vind dat wat ik doe waarde heeft en dat zoveel mogelijk mensen dat moeten hebben gezien. Moeilijk om uit te leggen, maar ik ben dan ook nog maar 23.”

Het nummer The World Is Gonna End Tonight zou jullie debuutalbum Entropology perfect samenvatten. Hoezo?
The World Is Gonna End Tonight vonden wij de perfecte opener van de plaat, omdat het op een toegankelijke manier het concept entropie uitlegt. Entropie is de wetenschappelijke benaming van chaos, hé. De meeste nummers zijn onderzoeken naar vormen van ontaarding en ondergang. Ik pas echt op om het niet te filosofisch uit te leggen. Anders komt het over alsof wij high arts hebben gemaakt, terwijl het uiteindelijk gewoon popmuziek is. Ik kan het ook niet helpen dat ik met al die concepten in mijn hoofd zit. Eigenlijk vind ik dat wel tof. Zo moet ik niet constant over de liefde zingen, of over hoe cool wij wel zijn.

In je teksten schemeren nogal wat donkere gedachten en zwarte humor door, terwijl de muziek vaak euforisch, bijna vrolijk klinkt. Wat zegt dat over jou?
Niet veel, eigenlijk. Hoewel, misschien zegt het iets over mijn mening over de wereld. Ik heb gemerkt dat ik absoluut geen liedjes kan schrijven over dingen die mij zijn overkomen. Niet omdat er een psychologische blokkade zit, wel omdat het dan te melig of te direct wordt. Ik schrijf graag over dingen die mij totaal niet zijn overkomen. Dan heb ik een gigantische vrijheid en een groot veld van invloeden waarmee ik kan werken. Ik heb wel graag verbitterde vreugde. Reggae of volledig vrijblijvende muziek maken mensen ook gelukkig. Ik probeer mensen op een indirecte manier gelukkig te maken. Ze weten niet meteen waarvan ze gelukkig zijn geworden, maar onze muziek moet hen wel een goed gevoel geven. Dat vind ik mooi samengaan met mijn vaak duistere, cynische en zwartgallige teksten.

Het gevaar bestaat dat mensen ons zien als vrolijke, Mika-achtige fun’, vertelde drummer Matthias eens. Wordt School is Cool vaak verkeerd begrepen?
Misschien ligt dat wel aan ons. New Kids in Town heeft een sarcastische ondertoon. Toch staat iedereen daar vrolijk op mee te springen. Als wij op het podium hard voor onze muziek gaan en ons een hernia spelen, dan is dat meer uit overgave dan vanuit de gedachte dat we het publiek eens goed willen laten springen. Ik hoor ook echt niet graag dat wij olijkerds zijn. Andrew, onze percussionist, is dik en heel beweeglijk op het podium. Vaak vinden mensen hem grappig, terwijl hij niets grappigs doet. Over wat ons imago wordt, hebben wij geen controle. Misschien kunnen we dat met onze plaat al wat bijstellen.

De cd Entropology is uit bij Keremos/PIAS. - www.schooliscool.be