“Ik kan perfect alleen zijn”

Op 1 januari is Tom Barman veertig geworden. “Ik sta aan de vooravond van mijn topjaren. Het beangstigende is dat voorbij die top de afdaling volgt”, bedenkt de frontman van dEUS zich hardop.

Tekst: Gunter Jacobs Foto: rechtenvrij

Op de jongste dEUS-cd gaan opvallend veel songs – ‘Keep You Close’, ‘The End of Romance’, ‘Twice’ - over relaties en hoe die al eens stranden. Wat zegt dat over jou?
Dat ik emotioneel geen topperiode achter de rug heb. Na ‘Vantage Point’ (uit 2008; red.) kon ik mijn draai niet vinden, zat ik niet goed in mijn vel. Godzijdank heb ik geen talent voor depressies. Ik kan dat van mij afschrijven en (articulerend) een plaats geven, zoals die afschuwelijk modieuze uitspraak luidt. Daarna keert dat heel snel. Die moeilijke periode was voorbij eenmaal de plaat af was en we op tournee konden. Het was een heerlijke zomer.

Ben jij iemand die makkelijker over persoonlijke dingen schrijft en zingt dan praat?
Ik praat daar ook best makkelijk over. Het gaat maar over wat je in een tekst wil lezen. Confessionele songteksten en boeken over de minder fraaie kanten heb ik wel graag. Het wordt natuurlijk pijnlijk als je zoiets zelf moet schrijven. Het is ook moeilijk om eerlijk te zijn. Niets zo afschuwelijk als een prachtig geformuleerde leugen. Als ik zelf teksten schrijf, moet alles helemaal juist zitten. Dan neem ik geen genoegen met een fout geplaatste komma. De meer persoonlijke toets is ook veel fijner om op een podium te brengen. Dan kan ik mij meer geven. De spielerei van ‘Suds & Soda’ heb ik al lang achter mij gelaten. Te concreet hoeft een tekst ook weer niet te zijn. Dan is het maar wat het is. Je moet het wat perspectief geven.

In ‘The End of Romance’ verbloem je nochtans weinig, met verwijzingen naar amoureuze escapades in de Heilige Stad, waarbij je je onderwerp zelfs bij naam noemt; Stephany.
Wat haar echte naam niet is. Deze fraseerde beter…

Altijd geweten dat dEUS populair was in Israël, maar ben jij zo’n rocker met in elke stad een ander liefje?
Pfff, wat doet dat er toe? Ik heb veel gereisd, hé. Maar dit was wel een echt lief. Een Liefde. De rest doet niet ter zake. Ik heb hard op die tekst gezwoegd en vind dat die er mag zijn en de juiste balans heeft. Er wordt wel smalend over mijn exen gedaan, maar ik moet toch ergens over schrijven. (lacht) Af en toe denk ik er wel eens over na in hoeverre ik dat uitbuit en daar mijn voordeel mee doe. Dat is een beetje zoals het verhaal van de kip en het ei. Wat was er eerst? Schrijf ik er maar over omdat ik worstel om iets standvastig te hebben? Of worstel ik ermee om erover te kunnen schrijven? Ik las onlangs hoe een overleden schilder zijn thema’s samenvatte als ‘tijd, liefde en gedoemd verlangen’. Toen dacht ik: dat somt het voor mij ook zowat op. Meer onderwerpen heb je niet nodig. Daar zit alles in.

Leven en werk vloeien onvermijdelijk in elkaar over. Zitten relaties jouw muziek in de weg of heb je die wel nodig?
Iedereen heeft toch een zekere nood aan liefde, maar ik mis het niet als ik het niet heb. Ik kan perfect alleen zijn en vind dat vaak ook een uitstekende manier van zijn. Niet dat ik een loner ben; ik ben zeer sociaal en graag en public. Mensen zien mij alleen als ik buitenkom, maar thuis ben ik anders. Dat heb ik van mijn moeder. Thuis doe ik rustig wat ik doe. Eenmaal buiten moet er iets gebeuren.

De cd ‘Keep You Close’ is uit bij Universal.

Website: www.deus.be